“Umutsuzluğu duymamışlar mıydı? Nasıl olmuştu da o, Doktor Andrey Yefimoviç yirmi yıldan uzun bir süre yanlarında yaşadığı halde onların neler çektiğini anlamamış, anlamak istememişti? Evet, anlamamıştı, çünkü o zamana değin, acı nedir bilmiyordu böyle bir şey tatmamıştı, öyleyse suçlu sayılmazdı. Ancak Nikita'nın yumrukları kadar acımasız, ödün vermeyen vicdanının sesini duyunca ense kökünden topuklarına dek ürperdi.” Kitabın özellikle son bölümü beni çok etkiledi. Çehov’un okuduğum ilk kitabıydı gerek olayları anlatışıyla gerekse felsefi bakış açılarının zıtlığını yansıtmasıyla beni derinden etkiledi. 
Anton Çehov 
Altıncı Koğuş
Anton Çehov Altıncı Koğuş
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.