Godot mu Umut mu?1000Kitap
Kitabı yeni bitirdim ve kitabın duygusu ile direk yazıyorum, Hiç gelmeyecek birini beklerken aslında kendimizi beklediğimizi fark ettim.
Godot gelmedi… Ama yüzleşmeler geldi ve devamında “Hiçbir şey olmuyor, kimse gelmiyor, kimse gitmiyor.”
İki insan, bir yol, bir ağaç…
Ve bitmeyen bir bekleyiş.
Belki de hayat dediğimiz şey; gelmeyeceğini bile bile umudu terk edememektir godot gelmedi ama kitap okurken karakterler için;
Godot gelmedi.
Ama sabır geldi.
Şüphe geldi.
Umutsuzluk geldi.
Diyebilirim
Son olarak şunları söylemek istiyorum.
Oyun boyunca Vladimir ve Estragon’un bitmeyen bekleyişine tanık oluruz. Godot hiç gelmez. Ancak asıl mesele Godot’nun kim olduğu değil; insanın umutla, belirsizlikle ve zamanla kurduğu ilişkidir.
Beckett burada klasik olay örgüsünü yıkar. Başlangıç, gelişme, sonuç yoktur. Döngü vardır. Tekrar vardır. Bekleyiş vardır. Bu tekrarlar hayatın monotonluğunu ve insanın anlam arayışındaki çaresizliğini yansıtır.
Godot bir kişi olmaktan çok bir semboldür. Kimine göre Tanrı, kimine göre umut, kimine göre kurtuluş… Ama belki de Godot, insanın “yarın her şey düzelecek” diye ertelediği hayalleridir.
Eser bana şunu düşündürdü:
Belki de hayat, gelmeyeceğini bile bile bir şeyi beklemektir. Ve o bekleyişin içinde kendimizi oyalayarak ayakta kalmaya çalışmaktır.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.