“Bəyaz Gecələr”
“Bəyaz gecələr” əsəri mənə görə insanın tənhalığını və xəyallarla yaşamağın acı tərəfini çox həssas şəkildə göstərir. Əsərin qəhrəmanı xəyalpərəst bir gəncdir və o, real həyatdan çox öz daxili dünyasında yaşayır. Nastya ilə qarşılaşması onun üçün ümid işığı olur, lakin bu ümid uzunömürlü olmur.
Məncə, müəllif burada göstərir ki, insan yalnız xəyallarla xoşbəxt ola bilməz. Sevgi qarşılıqlı olmadıqda belə insanın həyatında dərin iz buraxır və onu dəyişdirir. Əsərin sonunda qəhrəmanın yaşadığı məyusluq oxucuya həm kədər, həm də bir növ saf duyğuların gözəlliyini hiss etdirir.
Bu əsər mənim üçün saf və qarşılıqsız sevginin, eləcə də tənhalığın psixoloji təsviridir. Dostoyevski insan ruhunu çox incə və təsirli şəkildə açmağı bacarıb.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.