Sürekli önüme düşen ve meraklandıran bir kitap olduğu için alıp okumak istedim ve yanıltmadı da. Zaten otobiyografi kitaplarını okumayı çok severim. Yazarın gözünden -çocukluk gözünden- savaşı okumak insanlığa dair olan öfkemi tekrar arttırdı. Ne yazık ki savaştan hep en çok çocuklar etkileniyor. Yazarın anlattığına göre tüm hayatı savaş yüzünden etkilenmiş. Başka bir seçenek pek olası değildi zaten. Bir çocuğun savaşı yaşaması oldukça tramvatikken ailenin Tijan'a yüklediği sorumluluk ve anlayışsızsızlıklar bunu bir kartopu gibi büyütmüş. Ailesi daha destekleyici ve anlayışlı davransa belki herşey daha farklı olurmuş. Tüm bunlara tapöen babalarının onları dövdüğünü duyduğunda üzüldüğünü farkettiklerinde bu konu hakkında konuşmaları çok naif bir düşünce. Dilerim Tijan'ın hayatı ömrünün sonuna kadar çok daha güzel olur.
Ve her okuduğum kitapta tekrar tekrar şunu anlıyorum; insanların hiçbiri unutulmak istemiyor. Daima bir yerlerde hatırlanmak istiyor.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.