·176 syf.··Beğendi
···Okunma: 18 Şubat 2026 23:51 Bazen insanın en çok unuttuğu şey adıdır.
Sahi adım neydi?
Polat Özlüoğlu’nun Sahi Adım Neydi’si tam da buradan vuruyor. Büyük cümleler kurmadan, bağırmadan, edebiyat gösterisi yapmadan… Sessizce. Ama o sessizlik insanın göğsünde yankılanıyor.
Bu kitapta kahraman yok. Kurtarılan yok. Romantize edilmiş acı hiç yok. Var olan şey şu:
Gitmiş birinin ardından küçülen odalar.
Balkona çıkıp dünyayı affetmeye çalışan kadınlar.
Erkekliğin içine sıkışmış, neye dönüşeceğini bilemeyen adamlar.
Ve herkesin içinde usulca büyüyen o soru: “Ben kimdim?”
Özlüoğlu’nun dili bağırmıyor. Belki de tam da o yüzden etkili. Cümleler gösterişli değil; sanki birinin omzuna yaslanmış da içinden konuşuyor gibi. Kelimelerin gündelik kullanımları dışında betimlemeler yapması da ayrı dikkat çekiyor, etkiliyor. Okurken olayları değil, kırılmaları takip ediyorsun. Hikâye ilerlemiyor; insan çözülüyor.
Bu kitap bana şunu düşündürdü: İnsan bazen birini kaybetmez. Kendini kaybeder. Sonra yıllarca başkasının adını sayıklarken kendi adını unutur. Ve en acısı şu: Bazı hayatlar trajik değildir. Sadece görünmezdir. Sahi Adım Neydi, tam olarak görünmeyenlerin kitabı. Bağırmadan acıyanların. Hüznü ve acıyı kurban edip elden ele atan kişilerden geriye kalanların. Aşkı için ölecek olanların terkettiklerine bir daha dönüp bakmadan başka kollarda şans arayanların tükettiği kişilerin. Koşulsuz ve şartsızca sadece sevmiş olanların. Gitmeyip kalanların. Sevdiğini inkâr etmeyip susanların. Toksik ilişkilerde masum kalanların. Güç ve kontrol sevdalılarından kurtulmuş olanların.
Okuduktan sonra bir şey değişiyor mu? Evet.
Aynaya bakarken biraz daha dikkatli bakıyorsun; yalnız değilsin.
Belki de edebiyat tam olarak budur: Adını hatırlatma ihtimali. Bir başka adını unutmuşla.
"Şimdi işte böyle tuhaf biri oldum. Noktalı virgüllü bir hayatı yaşıyorum artık. Kara kuru bir kadınım. Yaşadığımız enteresan, küçük bir öykü imiş meğer. Senin kocaman hayatında bir virgül, bir es, on beş yıllık bir durakmışım. Gelip geçen bir şeymiş olanlar. Miadımız dolmuş."
Okuyan var mı?
Yoksa hepimiz biraz kendi adımızı mı arıyoruz?