Edgar Alan Poe, her zamanki gibi öyküleri ile her sayfada insanı bambaşka hayatların içine çekiyor. Hikayeler çok kısa olmasına rağmen sayfada birkaç satır ilerledikten sonra sanki bir romanın tam ortasındaymış gibi hissediyor insan. Sanki günlerdir okuduğu kalın bir kitabın tam yarsındaymış gibi... O karakterlerin hayatlarına çocukluğundan yetişkinliğine kadar şahit olmuş gibi... Ve yaklaşık her 10 sayfada; bizi bambaşka dünyalara , bambaşka hayatlara götürmesi kitabı inanılmaz derecede akıcı yapıyor bence. Az ve öz yazının tanımı bence kesinlikle bu öyküler. İnsan "Bu öyküler kısaymış ya hemen 5-10 dakikada bitiririm."" gibi düşünüyor ama her öykü adeta üzerine düşülmesi gereken bir felsefi metin niteliğinde. Kitabın sayfalarını çevirmeye başladığınız an evrenler arasında geçiş yapabileceğiniz bir tünele girdiğinizin farkında olun.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.