Psikolojik Çöküş ve Beynin Kendini Kapatma Mekanizması (Bilimsel Gerçek)
İnsan beyni aşırı üzüntü, korku veya öfke yaşadığında bunu sadece “duygu” olarak değil, fiziksel bir tehdit gibi algılar. Bu durumda stres hormonları (özellikle kortizol ve adrenalin) çok yükselir ve beynin bazı bölgeleri geçici olarak işlevini azaltır.
Bilimsel araştırmalar, yoğun ve kronik stresin sinir hücrelerinin bağlantılarını zayıflatabildiğini, yeni nöronların hayatta kalmasını engelleyebildiğini ve hatta bazı beyin bölgelerinde küçülmeye yol açabildiğini göstermektedir.
Aşırı stres anında beyin, özellikle karar verme ve mantıklı düşünmeden sorumlu prefrontal korteksi geçici olarak “kapatır” ve ilkel savunma merkezleri (amigdala gibi) kontrolü ele alır. Bu yüzden kişi kendini kopmuş, donmuş veya boşlukta hissedebilir. Bu durum aslında beynin kendini koruma mekanizmasıdır.
Psikolojide bu duruma dissosiyasyon denir. Dissosiyasyon, zihnin dayanamayacağı kadar yoğun travma veya duygusal yük karşısında gerçeklikten uzaklaşarak kendini korumasıdır.
Yani “beyin kapandı” veya “sinir hücreleri anında öldü” gibi görünen şey, çoğu zaman beynin hayatta kalmak için bağlantıları geçici olarak azaltması ve dış dünyayla temasını kısmak için geliştirdiği biyolojik bir savunma sistemidir.
··
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.