İlk cilt oldukça sürükleyiciydi. Her ne kadar bir başlangıç kitabı olarak daha çok temelleri atmaya odaklansa ve olaylar yavaş yavaş şekillense de akıcılığı sayesinde beni hikâyenin içinde tutmayı başardı. Evrenin kurulumu, karakterlerin geçmişleri ve aralarındaki dinamikler güzel işlenmişti.
Sosyal medyada karşıma çıkan fanartlar ve editler nedeniyle bazı sahneler hakkında az çok spoiler yemiş olsam da, o sahnelere kitabın içinde karşılaşmak bambaşka hissettirdi. Görmekle okumak arasında gerçekten ciddi bir fark var.
Hikâye başta yoğun bir nefret atmosferiyle açılıyor. Bu nefret neredeyse sayfalardan taşacak kadar ağır. Ancak ilerledikçe bu duygu azalsa da yerini henüz sevgiye bırakmıyor. Çünkü Mo Ran hâlâ Shi Mei’ye takıntılı bir şekilde bağlı. Çevresinden, asıl sevdiği kişinin Shi Mei değil Chu Wanning olduğuna dair pek çok mesaj almasına rağmen, Mo Ran bunu kabullenmemeyi seçiyor. İnandığı gerçeklikten vazgeçmemek için hakikati görmezden geliyordu bana göre.
Mo Ran’ın Chu Wanning’e karşı kesin yargıları ise oldukça sinir bozucuydu. Chu Wanning ne yaparsa yapsın, Mo Ran onun hakkındaki düşüncelerini değiştirmiyor; arkasından konuşuyor, onu duygusuz olmakla suçluyor ve en önemlisi gerçeği görmek istemiyordu. Bu noktada Mo Ran’ın ileride bastırdığı duygular yüzünden pişmanlık yaşayacağını umuyorum. Çünkü şu anki körlüğü bana bilinçli bir inkâr gibi hissettirdi.
Shi Mei karakterine gelince… Nazik ve yumuşak tavrının altında daha sinsi bir taraf olduğu hissi bende ağır bastı. Mo Ran’ın ona karşı hislerinin farkında olmasına rağmen bu durumu ne açıkça reddetmesi ne de kabullenmesi bana rahatsız edici geldi. Bu belirsizlik bilinçli bir mesafe mi, yoksa çıkarcı bir suskunluk mu ilerleyen ciltlerde daha iyi anlayacağız ama kesin bir şey varsa bu karakteri sevmediğimdir.
İlk ciltte en sevdiğim karakter açık ara Chu Wanning’di. Soğuk ve mesafeli görünse de içten içe kırılgan ve fedakâr bir karakter olduğu çok net. Onun sevildiği, değer gördüğü ve gerçekten mutlu olduğu sahneleri okumayı çok isterim. Hatta bu noktada, Chu Wanning’in Mo Ran’dan daha iyisine layık olduğunu bile düşündüm.
Genel olarak ilk cilt, karakter psikolojisini merkeze alan, yavaş yavaş gerilim yükselten ve duygusal çatışmayı sağlam bir temel üzerine kuran bir başlangıç kitabıydı. Büyük kırılmaların ve yüzleşme sahneleri hagi cillte yaşanacağı da merakımı daha da arttırıyor.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.