Çocukların gözünden yazılan kitapları sever misiniz ? Ben böyle kitapları hep çok sevmişimdir. Annesiz babasız büyüyen, çocukluğunu yaşayamayıp büyümek zorunda kalan Momo'nun hikayesini okurken de çok etkilendim.
Momo daha bebekken emekli bir hayat kadını olan Rosa'nın yanına bırakılıyor. Rosa, Momo gibi kimsesiz başka çocuklara da bakıyor. Hatta çoğu zaman onları bir anne gibi koruyup kolluyor. Momo'nun şefkate ve ilgiye ihtiyaç duyduğu yaşlarda çok daha farklı sıkıntılarla uğraşması beni derinden yaraladı. Kitabı onun gözünden okumak bu anlamda çok etkileyiciydi.
Onca Yoksulluk Varken, okurken hem hüzünlendiğim hem de güldüğüm bir kitaptı. Her yaştan okura tavsiye edemiyorum çünkü küçük yaşlar için uygun olduğunu düşünmüyorum. Okura duyguyu geçiren yazarlara hayran kalırım, bu sebeple yazarın diğer kitaplarını da okumak istiyorum.
Bu kitap benim için 2025'in favorilerinden oldu. Okurken çok etkilendiğim alıntılardan birini bırakıyorum buraya;
"Ben hariç herkesin bir annesi var sanıyordum. Annem gelsin diye karın ağrıları çekmeye, kıvranmaya başladım. Karşı kaldırımda elinde topla dolanan bir velet vardı. Her karnı ağrıdığında annesinin geldiğini söylemişti bana. Karnım ağrıdı ama hiçbir işe yaramadı, kıvranıp durdum, o da işe yaramadı."
·
412 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Teşekkür ederim 🫶🏻 çok etkileyici ve kalbe dokunan bir kitaptı, tavsiye ederim ❤️❤️