Aziz Nesin bu kitapta devletle olan bitmek bilmez imtihanını anlatırken bile eğilip bükülmemiş, başına gelenleri sanki bir başkasının komik hikâyesiymiş gibi o tatlı diliyle dökmüş kağıda.
Bursa’ya tehlikeli adam diye gönderiliyor ama bakıyorsun ki halk onu bağrına basıyor. Kitapta sadece bir yazarın sürgününü değil; o dönemin polisini, esnafını, garibanını, yani sokağın tam kendisini görüyorsun.
Kitapta öyle sahneler vardır ki... Cebinde beş kuruş yok, mide zil çalıyor ama kaleminden de ödün vermiyor. Aç kaldım ama kimseye eyvallah etmedim duruşu, okurun sırtını sıvazlar gibi güç veriyor.
Başına gelenler aslında dramın dibi; takip ediliyor, hor görülüyor, parasız pulsuz kalıyor. Ama Aziz Nesin bu, ağlanacak halimize öyle bir kahkaha attırıyor ki, "Dünya bu kadar zalimse biz de bu kadar neşeliyiz" diyorsun.
İnsanın başına ne gelirse gelsin, aklıyla ve mizahıyla nasıl ayakta kalacağını gösterir. Hiç öyle süslü püslü laflar etmez; neyse o! "
Adaletsizliğe karşı insanın içindeki o sönmeyen ateşi körükler..
·
25 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.