Herkese selamlarrr.
Erich Fromm'un 
Sevme Sanatı kitabını keyifle okudum. Psikoloji ile felsefenin iç içe geçtiği bu kitabı okuduktan sonra sevgi kavramıyla ilgili farkındalığım oldukça arttı. Bu yüzden bu kitabı okumanızı öneririm.
Kitap, “Sevmek bir sanat mıdır?” sorusuyla başlıyor. Fromm’a göre sevmek, tıpkı diğer sanatlar gibi öğrenilmesi ve emek verilmesi gereken bir süreçtir. Her sanatta olduğu gibi önce kuramsal bilgi edinmek, ardından pratikte ustalaşmak gerekir.
Maalesef birçok insan, sevgiye derinden ihtiyaç duymasına rağmen sevmenin öğrenilmesi gereken bir şey olduğunu düşünmez. Sevgi çoğu zaman “kendiliğinden” ortaya çıkması beklenen bir duygu olarak görülür. Oysa Fromm, sevginin pasif bir his değil; bilinç, sorumluluk ve disiplin gerektiren aktif bir tutum olduğunu vurgular.
İlerleyen bölümlerde ise sevgi kuramını detaylı biçimde ele alır. Kardeşlik sevgisi, anne sevgisi, cinsel sevgi, kendini sevme ve tanrı sevgisi gibi farklı sevgi türlerini; bu sevgilerin altında yatan psikolojik durumları analiz ederek açıklar.
Sonraki bölümde çağdaş Batı toplumunda sevginin yozlaştırılması konusunu ele alır. Burada insanın varoluş sorununun en sağlıklı ve doyurucu yanıtının sevgi olduğunu vurgular. Dolayısıyla sevginin gelişimine yer vermeyen bir toplumun, insan doğasının bu temel gereksinimini gözden kaçırdığı için zamanla kendi varlığını tehlikeye atacağını ifade eder.
“Sevginin uygulanması” bölümünde ise sevmenin, kişinin yalnız kendisi için ve tek başına edinebileceği bireysel bir deneyim olduğunu söyler. Sevmenin bir bekleyiş değil, emek ve bilinç gerektiren bir hâl olduğunu vurgular.İnşallah hepimiz yürekten sevebildiğimiz ve sevgiyi büyütebildiğimiz bir hayat yaşarız.
Selametle kalın.
Sevme Sanatı kitabını keyifle okudum. Psikoloji ile felsefenin iç içe geçtiği bu kitabı okuduktan sonra sevgi kavramıyla ilgili farkındalığım oldukça arttı. Bu yüzden bu kitabı okumanızı öneririm.
Kitap, “Sevmek bir sanat mıdır?” sorusuyla başlıyor. Fromm’a göre sevmek, tıpkı diğer sanatlar gibi öğrenilmesi ve emek verilmesi gereken bir süreçtir. Her sanatta olduğu gibi önce kuramsal bilgi edinmek, ardından pratikte ustalaşmak gerekir.
Maalesef birçok insan, sevgiye derinden ihtiyaç duymasına rağmen sevmenin öğrenilmesi gereken bir şey olduğunu düşünmez. Sevgi çoğu zaman “kendiliğinden” ortaya çıkması beklenen bir duygu olarak görülür. Oysa Fromm, sevginin pasif bir his değil; bilinç, sorumluluk ve disiplin gerektiren aktif bir tutum olduğunu vurgular.
İlerleyen bölümlerde ise sevgi kuramını detaylı biçimde ele alır. Kardeşlik sevgisi, anne sevgisi, cinsel sevgi, kendini sevme ve tanrı sevgisi gibi farklı sevgi türlerini; bu sevgilerin altında yatan psikolojik durumları analiz ederek açıklar.
Sonraki bölümde çağdaş Batı toplumunda sevginin yozlaştırılması konusunu ele alır. Burada insanın varoluş sorununun en sağlıklı ve doyurucu yanıtının sevgi olduğunu vurgular. Dolayısıyla sevginin gelişimine yer vermeyen bir toplumun, insan doğasının bu temel gereksinimini gözden kaçırdığı için zamanla kendi varlığını tehlikeye atacağını ifade eder.
“Sevginin uygulanması” bölümünde ise sevmenin, kişinin yalnız kendisi için ve tek başına edinebileceği bireysel bir deneyim olduğunu söyler. Sevmenin bir bekleyiş değil, emek ve bilinç gerektiren bir hâl olduğunu vurgular.İnşallah hepimiz yürekten sevebildiğimiz ve sevgiyi büyütebildiğimiz bir hayat yaşarız.
Selametle kalın.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.