Tam olarak ne düşünmem gerektiği konusunda hala daha bir net olamadığım o kitabın yorumunu yapmaya çalışacağım. Ayfer Tunç'un kalemini hala daha kestiremedim gitti. Yani ne seviyorum ne nefret edebiliyorum. Sadece " Aziz Bey Hadisesi" kitabını sevebilmiştim:( Bu kitabı ise benim için ortada bir kitaptı. Puanım da belli zaten. Yine iyi bile vermişim bence:)
Kitap Şehnaz karakterinin E. isimli kişiye olan hastalık seviyesindeki aşkını anlatıyor. Yani gerçekten bir kadın kendini bu kadar küçük düşüremez bir erkek için. Hele de evli bir erkek için. Aslında kitabın içeriği o kadar bizlik değil ama bizden ki. Sevdiğim tarafı da buydu. Bu tarz hikayeleri hep görüyor ya da duyuyoruz ama okumak biraz zorlayıcı olabiliyormuş. Çoğu yerinde pes etmemek için nasıl savaş verdiğimi anlatamam:) Yaklaşık 150 sayfa bu iğrenç bağımlılık ve takıntıyı okuduktan sonra şükür kitabın ismini alan annesinin uyurgezer gecelerine adım atmaya başlıyoruz ama işin içinde hep E. Olarak. Neyse sonrasında da 3 kuşağın birbirleriyle benzer olan hikayesine dönüşüyor kitabımız. Anneanne, anne ve kızı. Üçünün hayatlarını okuyup onlarla üzülüp, sinir krizleri geçiriyoruz hatta. Dayanabilirseniz böyle takıntılı aşklara okuyun derim ama okumasanız da çok bir şey kaybetmezsiniz bence. Evet duyguları güzel aktarmış, evet cesurca bir konuyu anlatmış ama kafayı da yemek garanti:d
·
134 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.