8/10
2026 34. kitabı
İs Kokan Zeytin Ağacı 3 - Şule Avlamaz
Herkese selam
İs Kokan Zeytin Ağacı’nı bitirdim ve bu kitap bende tek bir duygu bırakmadı. Hem etkilendim hem yoruldum hem de uzun uzun düşündüm.
Öncelikle Mihra’nın ve ailesinin ülkede kalma isteğini anlıyorum. Bir yere “burası benim evim” demek kolay değil. Hele ki insanlara faydası dokunabilecek bir mesleğe sahip bir baba varken, “gideyim” demek daha da zor. Yasir’in gitmek istemesini de aynı şekilde anlayabiliyorum. Herkesin korkuya ve savaşa verdiği tepki farklı. Bu fikir ayrılıklarını görmek bana gerçekçi geldi.
Ama benim içime tam oturmayan bir taraf vardı. Ailede farklı yaşlarda kardeşler var, daha küçücük olanlar var, hayatının başında gençler var, hatta yeni bir hayatın başlayacağı bir süreç var. Böyle bir tabloda kalma kararı bana duygusal olarak anlaşılır ama mantıksal olarak ağır geldi. Çünkü burada mesele sadece toprak ya da aidiyet değil; o gençlerin, o çocukların geleceği de söz konusu. Gitmek bir vazgeçiş olabilir ama bazen de korumaktır diye düşündüm.
Mihra’nın umutlu kalma çabası ise beni ikiye böldü. Bir yandan o karanlığın içinde ayakta kalmaya çalışmasını takdir ettim. Diğer yandan sürekli güçlü kalma hali beni yer yer yordu. Daha kırılgan, daha çelişkili bir Mihra görmek ister miydim? Evet, isterdim. Çünkü yaşananlar hafif şeyler değil.
Buna rağmen kitap duygusal yoğunluğu yüksek bir hikâye sunuyor. Aidiyet, direnme ve sevgi temasını güçlü veriyor. Okurken ister istemez kendimi sorguladım: Ben olsam ne yapardım? Kalır mıydım, gider miydim? Gitmek korkaklık mı olurdu, yoksa sorumluluk mu?
Benim için etkileyici ama bazı kararlar açısından tartışmalı bir okuma oldu. Duygusu güçlü, düşündürdüğü yerleri daha da güçlü.
··
222 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.