Notre Dame’ın Kamburu, dış görünüş ile iç dünyanın çatışmasını en çarpıcı şekilde anlatan klasiklerden biri. Quasimodo’nun yalnızlığı, Esmeralda’nın masumiyeti ve Frollo’nun saplantılı arzuları insanın içini burkan bir trajediye dönüşüyor. Özellikle Quasimodo’nun sevgisi ve aidiyet arayışı beni derinden etkiledi.
Victor Hugo’nun anlatımında Notre Dame Katedrali yalnızca bir mekân değil; adeta yaşayan bir karakter gibi. Toplumun acımasızlığı ve önyargıları ise romanın en sert yönlerinden biri.
Ancak şunu da belirtmek gerekir ki benim okuduğum baskı kısaltılmış metindi. Bu yüzden Hugo’nun uzun betimlemelerinin ve tarihsel arka planının bir kısmı çıkarılmış. Okuması daha akıcı ve hızlı ilerliyor; fakat yazarın ayrıntılı Paris tasvirlerini ve derin tarihsel çözümlemelerini tam anlamıyla deneyimlemek isteyenler için tam metin daha doyurucu olabilir.
Yine de bu haliyle bile verdiği duygu güçlüydü. Hikâyenin özü, trajedisi ve karakterlerin iç çatışmaları etkisini kaybetmemiş. Bitirdiğimde içimde hüzünlü bir sessizlik kaldı.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.