İnsan bir ülke için savaşır, bedel öder, tarih yazar… Ama gün gelir adı gölgede kalır. İşte en çok bu ağır geldi bana.
Özellikle ölümünü okurken boğazım düğümlendi. Böyle bir askerin, böyle bir idealistin sonu bu kadar sessiz olmamalıydı diye düşündüm.
Bozdoğan benim için bir hatırlayış oldu. Unutulmuş bir paşaya, geç kalmış bir selam gibi…
Bu kitabı kapattığımda içimde hem gurur hem derin bir sızı vardı.
Ruhu Şad Mekanı Cennet Olsun