Kitabın ‘hayalet evren’ havasında giriş yapması çok dikkatimi çekti. Kitapta bir çok trajik durumdan (nehre atılan cenin bebekler, çaresiz durumdakilerin böbreğini satması..)bahsedilse de içimin en acıdığı yer Yang Fei nin babasının onu bir taşın üzerinde bırakıp gitmesi oldu. Babasının pişmanlık ve vicdan azabı duygusu bana çok geçti.
Yazar Yang Fei karakterine fazla derinlik katmamış. Bunu bilerek mi yaptı bilmiyorum ama hayatının bazı noktalarında (karısının onu terk etmesi, biyolojik annesiyle karşılaşması, babasını krematoryumda görmesi) neler hissettiğini okumak yani iç sesini daha fazla duyabilmeyi isterdim.
Yazar belki de insan psikolojisini ele almaktan daha çok, yoksulluk ,sınıf farkı ,sistem eleştirisi gibi kavramları mizahi da katarak fantastik bir çerçevede okura sunmak istemiş olabilir.
Kitabı bir bütün olarak değerlendirirsem ben beğendim .
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.