Bir gönül davası anlatsam ağlarsın..!1000Kitap
Bu kitabı ilk okuduğum zamanı hatırlıyorum. Hayatımda bazı şeylerin çok yoğun, çok gerçek olduğu bir dönemdi. Sayfalarını çevirirken kendimi bulduğumu sanmıştım. Belki gerçekten bulmuştum, belki de sadece birine inanmak istiyordum.
Bir zamanlar benim için özel birine hediye etmiştim bu kitabı, kitapta altı çizili sayfalarla verdim incelemeye başladı; Kitabın sonunda ne oluyor demişti ayrılıyorlar, adam intihar ediyor demiştim, salakmış niye öldürmüş kendini deyip gülmüştü; Belki mesele kitabın sonu değildi.
Belki mesele, aynı yere bakıp aynı şeyi görememekti. Ve işte o yüzden bazı kitaplar, bir son değil, bir başlangıç gibi kalıyor.
Okudukça sadece karakterleri değil, kendi geçmişimizi, kırılganlıklarımızı, hatalarımızı da görüyoruz. Belki bu yüzden kitap, sadece içeriğiyle değil, taşıdığı hatırayla da anlamlı. Şimdi okuyunca, kelimelerden çok o zamanki duygular dokunuyor insana.
Bazı kitaplar raflarda durur. Bazılarıysa kalpte.
Bazıları ise bir dönemimizi mühürler ya… Bu kitap benim için öyle. Sessiz, sakin ama içimde bir yerde hâlâ sıcak. Bu kitap benim için biraz ikincisi.
Belki şimdi farklı zamanlardan bakıyoruz hayata, ama o anın hissi hâlâ burada, bu sayfalarda saklı Hoşçakal...
··
3 +1'leme
·325 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.