Kitap benim için iki ayrı bölümden oluşuyor. İlk bölümde Joanna’nın içinde bulduğu duruma ve buhranına üzülmesi temel alınıyor. Annelik kutsal diyoruz ancak o kadar da kutsal değil. Anne olduktan kadının kimliğinin silinmesi ve yalnızca anne sıfatı altında yaşaması bir gerçek. Bu sebeple eşinden yeterince duygusal destek göremeyen kadın, anneliğe adapte olamıyor. Joanna da bu duygudan kurtulmak için çalışmak istedi. Eşi Ted ise bunun gereksiz olduğunu çalıştığı zaman sadece bakıcının parasını ödeyebileceğini eve ekstra bir kazanç sağlayamayacağını belirterek her seferinde Joanna’nın içinde yaşadıklarını görmezden geldi. Bu sebeple Joanna daha fazla dayanamayarak evi terk etti. Buraya kadar Joanna’yı haklı buldum ve Ted’den nefret ettim. Ancak Joanna giderken oğlunu geride bıraktı. Kitabın ikinci bölümü ise benim için bu aşamadan sonra başladı. Bu bölümde artık Ted’e üzülmeye başladım. Joanna öyle bir gitti ki uzunca bir süre oğlunu görmeye bile gelmedi. Benim de 3.5 yaşında kızım olduğu için kendimi Joanna’nın yerine koydum. Buna rağmen kızımın bensiz ne yapacağını düşünmek bile kafayı yememe sebep oldu. Ted ise işte yaşadığı sorunlar ve çocuk bakımı ile iki arada bir derede kaldı. Tam hayatını bir düzene oturtmuştu ki Joanna velayet isteği ile geri geldi. Bence ne evlilik ne de annelik-babalık çocuk oyuncağı değil. İstediğin zaman gelip istediğin zaman da gidemezsin. Ted o düzeni kurana kadar ne acılar çekti. Şimdi çocuğun düzenini bozarak babasından ayırmak ne kadar doğru? Karı koca arasındaki anlaşmazlıklar sebebiyle çocukların yara alması çok zoruma gidiyor. Sonuç olarak olayın tatlıya bağlanması ve hikayenin verdiği mesajları çok beğendim. Evli kişilerin okumasını şiddetle tavsiye ederim.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.