Bahçıvan ve Ölüm
Kitap, yazarın babasının ölümüne karşı duyduğu yasla alakalı. Bölümler çok kısa; kendini çok kolay okutturuyor. Her bölüm birbiriyle bağlantılı olsa da farklı konulardan bahsediyor. Yazar bir çocukluğuna dönüyor, bir gençliğine dönüyor; babasının sağlamlığından bahsediyor. Bir bölümde bazen bahçesinden söz ediyor.
Aklımda kalan, babasının tuttuğu defter mesela. Bahçede diktikleri biberlerin, domateslerin ne kadar sürede sulandığını, ne kadar sürede hasat edildiğini, ne kadar sürede toplandığını tek tek yazdığı bir defter. Yazar da bu deftere bakarak “O artık burada yok fakat biz onun ektiği domatesleri yiyoruz şu an.” diyor. Mesela burada da anlıyoruz ki insanlar öldüklerinde, geride bıraktıkları daha çok can yakıyor.
Kitabın bazı kısımlarında insan, kendi yaşadığı kayıplarla baş başa kalıyor. Bazen kendi yaşadığı kayıpları düşünüyor, o yaslarla yüz yüze kalıyor. Yani bu kitap gerçekten hüzünlü bir kitaptı. Hani bir yerinde oturup da gülüp düşündüğümü görmedim ama buna rağmen okutturuyor. İnsanın aklında kalan çokça yeri var. Ama eğer bir yasla mücadele ediyorsanız, bu kitap biraz ağır gelebilir.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.