Kitabı okurken çoğu zaman elimden bırakmak istedim. Hatta birkaç kez okumayı tamamen bırakmayı düşündüğüm anlar oldu. Ama bir yerde yazarın kendisi, muhtemelen tam da böyle anlar için, "Lütfen okumaya devam et" diye not düşmüş. Virginia'nın hikayesine, çocukluğundan başlayarak tanık oluyorsunuz ve okurken de bir çocuk olarak yaşayamadığı her ana üzüntüyle şahitlik ediyorsunuz. Kitabı okumak, içerik açısından çok zor. Aralarda, "Biraz nefes almaya ihtiyacım var, eminim sizin de öyle" diyerek günlük hayatından, çocuklarıyla ve eşiyle olan rutinlerinden kesitler paylaşıyor ve gerçekten nefes almaya yardımcı oluyor.
Çevirmen Hasan Erel'i Özlem Gürses'in programında dinlemiştim; kitap için "roman gibi" demişti ve gerçekten de öyle. Anlatım, metnin akışı ve derinliği bunu net şekilde hissettiriyor.Bazı sahneler öylesine sarsıcı ki, “keşke kurgu olsaydı" diyorsunuz.
Virginia' nın yaşadıklarını okumak kolay değildi benim için. Kitabı bitirdiğinizde de etkisinin ağırlığı üzerinizde kalıyor.
Hiç Kimsenin Kızı
Hiç Kimsenin Kızı
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.