Kitaba ilk başladığımda büyük bir beklenti ile başlamamışım aslında ama okudukça hiç beklemediğim şekilde sarstı beni. Çünkü ben daha çok ölmeye niyetli bir kızın ölmekten nasıl vazgeçtiğini okuyacağımı düşünüyordum fakat tam tersi ölüm düşüncesini kabullenmenin ve son zamanlarını nasıl geçirdiğini etrafını nasıl etkilediğini ve hayatın ne kadar önemli bir kavram olduğunu çok güzel anlatan bir kitaptı.
İnsanın kendisini belirli kalıpların altında ne kadar sınırladığını, hayaller ve gerçek anlamda var olma, anlamını bulma yolunda ne kadar korkak olabileceğini ölüm düşüncesinin balyoz gibi hissedildiği zaman nasıl da tüm hünerlerini gösterircesine sınırlarını zorlayan bir hale gelebileceğini anlatıyor. Bir alıntı da şöyle diyordu hatta
“Elimde yalnızca şimdiki zaman var ama.. hem de epeyce kısa bir zaman.”
“Kimsede daha fazlası yok, şimdiki zaman ise her zaman kısadır. Tabii bazı insanlar, bir sürü şeyler biriktirdikleri bir geçmişleri ve daha bir sürü şey biriktirebilecekleri bir gelecekleri olduğuna inanırlar.”
Hepimizin elinde sadece şu an var ve bizi o kızdan ayıran tek şey onun öleceği zamanı biliyor olmasıydı. Hayat hepimiz için aynı seyirde devam ediyor. İnsan kendi hayatında rol yapıyorsa ve bu role kendini alıştırmışsa bu bir yerde nüfuz ediyor ve siz kendinizi hasta ya deli olarak adlandırıyorsunuz. Vücudunuz, ruhunuz sizin kendinizi yok saymanıza dayanamıyor ve ‘acılaşma’ dediğimiz duruma geçiş yapıyor. Bundan kurtulmanın yolu hayatta yaşamaya değer sebepler bulmak, hayattan zevk almak. Yaşamın kıymetini bilmek. Veronika sayesinde kendini sorgulayan hayata bağlanan çoğu insan için bunlar yaşanmalıydı. He bu arada doktor Igor favorilerim arasındaydı ve hiç beklemediğim şekilde sonlandı. Bana kişisel gelişim gibi hissettirdi hatta ayaklanıp bir şeyler başarmak istedim her okuduğumda. Sizler için de okuyun okutun derim.
Umarım incelemem yararlı olmuştur, teşekkürler.

·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.