Ayfer Tunç’un okuduğum ilk kitabıydı; ancak ne yazık ki beklentimi karşılamadı. Öncelikle kitabın başlığının içerikle tam olarak örtüşmediğini düşünüyorum. Hikâye boyunca esas olarak, baş karakter Şehnaz’ın adeta ilahlaştırdığı E. isimli kişiye duyduğu aşk anlatılıyor. Yaklaşık 440 sayfa boyunca E.’nin ne kadar harika ve mükemmel olduğu tekrar tekrar vurgulanıyor; bu durum bir noktadan sonra metni tekdüze hâle getiriyor.
Oysa kitabın merkezinde olması beklenen anne karakteri oldukça geri planda kalmış. Annesinin hikâyesi çok sınırlı işlenmiş ve derinleşmeden geçilmiş gibi hissettirdi.
Buna rağmen, dönemin atmosferine dair yapılan yorumlar ve özellikle kadınların toplumdaki yeri üzerine değinilen noktalar kitabın güçlü taraflarıydı. Yazarın bu konulardaki gözlem gücü ve tespitleri dikkat çekiciydi. Ancak genel olarak bakıldığında, benim için tatmin edici bir okuma deneyimi olmadı.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.