Bu cilt benim için olayların değil, duyguların ağır bastığı bir cilt oldu. Aksiyon geri planda kalırken, iki insanın birbirini ne kadar sevdiğini ama bunu bilmedikleri için nasıl kendilerini geri çektiklerini okuyoruz.
En acı kısmıysa şu: İkisi de seviyor. İkisi de fedakârlık yapıyor. Ama ikisi de karşı tarafın duygularından emin değil.
Mo Ran, yoğun bir suçluluk ve kendini değersiz görme hissi yüzünden ne kadar sevsede “onu hak etmiyorum” düşüncesiyle kendini geri çekiyordu.
Chu Wanning ise sevmesine rağmen duygularını açıkça ifade etmiyord, gururunun ve duygularının kırılmasından korkuyordu.
Bu ciltte romantik gerilim çok yüksekti. Tempo yer yer yavaşlasa da duygusal yoğunluk çok güçlüydü. Özellikle iç monologlar karakterlerin ne kadar derin yazıldığını bir kez daha gösterdi.
Benim için bu cilt, “itiraf edilemeyen aşkın ağırlığı” teması üzerine kuruluydu.
Son olarak itiraf etmeliyim ki yakınlaşma sahnelerinde ikiside karşı tarafın kendisi için ne hissettiğinden emin olamadıkları için kendilerini tutmalarına biraz sinirlendim.
İkisi de birbirlerinin kaybetme korkusundan ilk adımı atamıyorlar. Kıvılcım fazlasıyla çıkıyor bunlar endişeleri yüzünden çıkan kıvılcımı söndürüyorlardı. Ya bir akışına bırak kardeşim. Yani bunlar yüzünden üzerimde, ha tamam artık kendilerini tutmayacak diye diye istediğimi alamamanın burukluğu var.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.