Bir fincan kahveydi belki..
Ama içinde samimiyet vardı, hatır vardı, gönül vardı.
Bu gün uzatılan o fincan, aslında “yanındayım” demekti..
Aradan yıllar geçse de tadı damakta değil, kalpte kalır..
Çünkü bazı ikramlar kahve değildir sadece…
Bir ömre sığan vefadır.