kitaba başlama sebebim geçen yaz okuduğum bir tweetti. bu kitabı okuduktan sonra ağaçları dinlemeyi öğrendiğinden bahsediyordu. çok spiritüel bir beklenti oluşmuş bende o nedenle.
kitabın ilk bölümünde de bir ağaç şöyle konuşabilir bizimle; 'yaşamak kolay değil, yaşamak zor değil. bunlar çocuksu düşünceler. bırak konuşsun içindeki tanrı, o zaman susacaklar. yolun senin anandan ve yurdundan uzaklaştırdığı için endişelisin. ama attığın her adım, her yeni gün seni anana yaklaştırır. orası ya da şurası değildir yurdun. yurt ya içindedir ya da hiçbir yerde.' gibi kısımları okuduğum an ağaçlar ve aforizmalar okuyacağımı sanmıştım ki sanırım öyle olmasını tercih ederdim. ağaçları anlatıyor ama daha çok dinlemek isterdim sanırım ağaçların söylediklerini, kısacık hemen okuyup bitirilecek resimli bir kitap ama hayatıma dokundu diyemem tabi. güzeldi iyi geldi.
'ağaçları dinlemeyi öğrenen, ağaç olmayı arzulamaz artık. kendisi dışında başka bir şey olmaya arzulamaz. yurt budur. mutluluk budur.'
23 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.