Kitabın dışarıdan bir anlatıcıdan, 3.tekil/çoğul dilinden ve şimdiki zaman kullanılarak anlatılması açıkçası başlarda beni yordu. Sürekli -yor eki kullanılması çok gözüme batıyordu. Karakterlerin gözünden anlatılmaması başlarda kitaba giremememe neden oldu. Kitabın isminde yer alan o “gece” daha uzun ve detaylı anlatılılır diye bekledim. Sanırım kahramanların gözünden, hissinden okuyamadığım için de bana çok geçemedi. Ama kitapta ilerledikçe aslında o gecenin farklı bir gece olabileceğini hissettim. Ve bunu hak ediyordu sanki bir şeyler geri dönülemez bir şekilde olmamaya doğru gidiyordu. Kitapta ilerledikçe ve diline alıştıkça hisler bana daha çok geçti. Olaylar daha anlamlı hale geldi. Özellikle içinde kendinizden bir şeyler bulabiliyorsanız okunmaya değer bir kitap diye düşünüyorum.
-Sonrasında spoiler olacak-
Bu iki insanın her şeyden bağımsız birlikte olmalarını, artık birbirleriyle olmaları gerektiğini kabul edip bunu yine sadece birbirlerine söylemeleri gerektiğini düşündüm okurken. Çünkü diğer türlüsü başta kendilerine ve sonra hayatlarındaki insanlara büyük bir haksızlıktı. Ve sonra “Bu gidişle dünyayı asla dolaşamayacağım” diyor Will. Bu repliği çok sevdiğimi ve güldüğümü söylemeliyim. Ama daha sonra ilerleyen sayfalarda Will’in gideceği çok yerler göreceği çok manzaralar olduğunu düşünmesi beni hem biraz üzdü hem de Rosie’ye biraz kızmama neden oldu. Will’in bir hayat yaşayamadığını düşündüm. Üstelik Rosie de çok eksik bir hayat yaşıyordu. Zaten bu şekilde ikisi nasıl ayrı ayrı tam bir hayat yaşayabilirdi ki? Neyseki sonunda hayatlarının ancak birlikte istedikleri gibi olabileceğini farkettiler. Daha doğrusu Rosie sonunda bunu kabul etti.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.