Yolunun üzerinde upuzun tarlalar vardı. Sorular sordun,insan nicin bir pencereden dışarıya bakar,dedin. Çünkü kendi ışıltısını görür orada.Yüzde boy atmis tarlaları. Otobüs,bozkirda yol alıyordu.Tarlalarin icinde cocuklar vardı. Bisikletli çocuklar;başakların arasinda ilerliyorlardı. Yüzünün uzerindeydiler.Geride kaldıkları zaman,yüzün çocuksuz kalmıştı.