Şahane bir kitap ile geldim bugün. Yazarımızın günlük-anı karışımı yazdığı özel yazılardan oluşan minicik bir eser
Acayip akıcı ve derin derin sorgulanası bir kelamdı. Evet evet bende bir çocuk kitabı sanmıştım kapağına aldanıp ama biz yetişkinleri kendine getirecek bir kitap olduğu ile okuyunca yüzleştim
Bu eseri tek kelime ile anlatacak olsam alegorik bir eser derdim sanırım. Neden mi? Yazarımız müdürü olduğu fabrikada onlarla yaşayan bir kedi olan hoyrat ve tavuklar üzerinden biz okuyucularına çok önemli mesajlar veriyor da ondan. Tavukları yiyen açgözlü bir kedi düşünün, kediye karşı gelemeyen ölüme mahkum tavuklar. Sizin de kulağınıza tanıdık gelmedi mi bu sıfatlar? Ben okudukça zamanımızı sorgulamadan, satır satır eleştirecek bir çağda bulunduğumuzu düşünmekten kendimi alamadım maalesef
Belki Hoyrat'ın başına gelenler içimizden birilerinin de başına geliyordur. Belki sürgüne gönderilmiş akıllanma umuduyla yolunu gözlediğimiz birçok insan tanıyoruzdur ne dersiniz?
Mutlaka ama mutlaka okumanızı tavsiye ederim. Zira tavuklar sessiz kaldıkça kediler baş olmaya devam edecektir. Bir tavuğun ölümü kedilere ziyafet çektirecektir. Bunu hiç düşündünüz mü?
Kitapta çok değerli altı çizilesi yerler vardı. Okudukça durup durup düşündüm, birkaçını tekrar okuyarak sindirmeye çalıştım. Zor olmasa gerek insan kalmak ve insanı kaldırmaya çalışmak diye de sık sık tekrarladım. Ne mutlu insan olup insanın derdi ile hemhal olanlara. Bu anlamda sevgili @selcukk_ozyurt hocamı tebrik ederim. Kaleminize mürekkep, ömrünüze sağlık diliyorum hocam kaleminiz daim olsun