Puan vermedi·419 syf.··
Beğendi
·2026 36. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 28 Şubat 2026 13:04
Huzur bence sadece bir aşk hikâyesi değil. Ahmet Hamdi Tanpınar burada insanın içindeki eksikliği, o tamamlanma arzusunu yazmış. Mümtaz’ın yaşadığı gelgitler, Nuran’a tutunuşu aslında biraz o bütün olma isteği gibi.
Her şey yerli yerindeydi; fakat hiçbir şey tamam değildi.
Bu cümle kitabın özeti gibi. Dışarıdan bakınca her şey normal ama içte bir şey hep yarım.
Ne içindeyim zamanın, ne de büsbütün dışında…
Zaman meselesi zaten Tanpınar’ın en güçlü tarafı. İnsan geçmişle gelecek arasında sıkışıyor bazen.
Bu kitapta huzur arayışı var ama bağırarak değil, sessiz sessiz. Okuyunca insanın içine bir İstanbul akşamı çöküyor ama o akşamın içinde garip bir sükûnet de var.
Herkese keyifli huzurlu okumlar...
·
258 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
