Kalp Sana Çocuk | Kitap Yorumu
Babaları lise arkadaşı olan Efla ve Akgün Tan; aynı gün doğan, yıllarca içlerinde birlikte büyüyen aşk ile yürüyen iki dostken, yirmi iki yaşına geldiklerinde bir sebep yüzünden yolları ayrılır. Her saniyelerini birlikte geçiren bu iki dost ve âşık, ayrılığın acısını yıllarca göğüslerinde taşır.
Sekiz yıl sonunda karşılaştıklarında ikisi de eskisi gibi değildir.
Yazarın kalemi ile tanışma kitabım oldu. Çok fazla bir beklentim yoktu çünkü arkadaşlıktan aşka tropesini pek fazla seven biri değildim. Yazarın kalemi aşırı akıcı ve etkileyici üslubu nedeniyle hikayeye girmekte zorluk çekmedim.
Başta iki karaktere de ısınamadım. Yaptıkları davranışlara anlam veremedim ama okudukça ve biz olaylara adım attıkça aralarındaki ilişkiyi sevmeye başladım. Efla ve Akgün'ün yıllarca süren dostluklarını okurken keyif aldım. Bölümler iki kısımdan oluşuyordu. Önce geçmiş sahnelerini okuyoruz daha sonra şimdiki hallerini...
İtiraf etmem gerekirse geçmiş sahne okumayı hiç sevmem. Ama bu kitapta en çok sevdiğim şey geçmiş sahneleri oldu. Akgün ve Efla'nın yavaş yavaş büyümesini okumak keyifliydi. Aralarındaki bağa diyecek sözüm bile yok...Bana arkadaşlıktan aşka tropesini sevdirdiler resmen!
Yazar, karakterler arasındaki kırgınlıkları, inişli çıkışlı hallerini ve her şeye rağmen aralarındaki bağı güzel işlemişti. Akgün'ün, Efla'ya karşı sabırlı aşkını okumayı da sevdim.
Yazar , oyunculuk sektöründeki zorluklara da değinmişti. Özellikle kadın oyunculara yapılan haksızlıkları konu alması ve Efla'nın güçlü duruş sergilemesi hoşuma gitti. Akgün ile tekrardan karşılaştıktan sonra birlik olup hakkını aramasını ve kadınlara ışık olmasını da sevdim.
Sevmediğim tek şey yan karakterler. Genelde bir kitapta yan karakterleri daha çok seviyorum ama bu kitapta ne Banu'ya ne de Aras'a ısınabildim. Konuşma tarzları da hiç hoşuma gitmedi. Sonda çift olmalarına şaşırmadım. Ama Rüzgar ve Nazan karakterini sevdim. Nazan'ın sinir bozan hâlleri olsa da Efla için çabalaması ve yanında durmasının okumak güzeldi. Rüzgar sahneleri az olsa da her sahnesi kalbe dokunuyordu.
Gelelim final kısmına....Bence yazar dolu dolu işlemişti. Akılda soru işaretleri bırakmayıp duygulu bir final yapmıştı. Okurken yüzümde buruk bir tebessüm oluştu. Akgün'ün ağzından okumayı beklemiyordum. Ve bu hoşuma gitti. Onun gözünden ailesini okumak tatlıydı. Kızı ile olan sahnelerinde kalbim eridi. Minik Peri , sahneleri o kadar güzeldi ki...Keşke daha fazla okusaydık. Tam annesinin kızıydı. Çok çok sevdim. Babiş babiş diye ortalıkta dolaşması çok tatlıydı. Finalde ailelerin bir arada olmasını da sevdim. Olabilecek en güzel sonla bitmişti. Kalp Sana Çocuk bir aşk romanından ziyade bize dostluğu, aile olmayı ve ikinci şansı da güzelce gösteriyor.
" Kalp hâlâ çocuk mu?"
"Kalp hâlâ çocuk."
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.