1685 yılının Fransa’sında “Kardeşlik” adlı bir tarikatın üyeleri, eski bir manastırda saklı olduğuna inandıkları ve dünyanın tüm bilgeliğini barındırdığı söylenen “Kitap”ı bulmak için yola çıkar. Yol ilerledikçe grup dağılır; geriye simyacı Marki, terk edilmiş Veronika, dilsiz arabacı çocuk Gauche ve onun sarı köpeği kalır.
Roman görünürde bir kitap arayışını anlatır; ancak aslında her karakterin kendi eksikliğini tamamlama çabasını işler. Kimi güç ve bilgelik, kimi aklın sınırlarını aşma, kimi ise aşk ya da kader için yoldadır.
Gauche’un sessizliği romanın en etkileyici unsurlarından biridir. Konuşmaz; ama varlığı, bakışı ve yolculuğa kattığı masumiyet anlatının kalbine yerleşir. Marki simya ve gizli bilgilerle hakikati ararken, De Berle aklı ve düzeni temsil eder. Şövalye d’Albi sezgisel ve romantik bir figürdür; Veronika ise arzusu, kırılganlığı ve terk edilmişliğiyle hikâyeye güçlü bir insani boyut kazandırır.
Tokarczuk’un anlatımı yer yer masalsı, yer yer tarihsel bir soğukkanlılığa sahiptir. Hedef giderek silikleşir; yolculuğun kendisi anlam kazanır.
Kitap’ın Yolcuları, bir varıştan çok bir dönüşüm hikâyesi. Bana göre roman, dışarıda aranan hakikatin aslında insanın içinde saklı olduğunu fısıldıyor. Yavaş ama derin bir anlatı sunuyor; okurdan sabır ve dikkat istiyor.
Kitap’ın Yolcuları, 2018 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Olga Tokarczuk’un ilk romanıdır. 1993’te yayımlanan eser, Neşe Taluy Yüce’nin çevirisiyle bu çok katmanlı metni Türkçede berrak, akıcı ve güçlü bir dille hissettirmeyi başarıyor. Özellikle giriş yazısı, romanı daha bilinçli ve derinlikli okumak için önemli bir rehber niteliğinde. Bu yönüyle eser, hem anlatısıyla hem de çeviri emeğiyle etkileyici bir bütünlük sunuyor.
Keyifli okumalar..
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.