Yaşanan bir his yolculuğu!
Bir solukta bitirdiğim, hâlâ etkisinden çıkamadığım eser…
Bu kitap sadece bir hikâye değil; aynı zamanda insanın en kırılgan yanlarına uzanan sessiz ama sarsıcı bir fısıltı gibi. Rothmann’ın dili, basit ama derin; her cümlesi kalbime ağır ama gerçek bir dokunuş oldu.
Baharda açan çiçeklerin altında saklı kalan acılar, umut kırıntıları ve insanın kendiyle yüzleşme cesareti… Okurken hüzünlendim, bazen durup düşündüm; bazen de karakterlerle birlikte nefesimi tuttum.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.