Ah Sait, vah Ömür...
Çok güzeldi filmlerdeki gibi birbirini çok seven bir çift. Sait'in öğretmen olması onunla daha içten bağ kurmamı sağladı.
Kanserle yenişmeye çalışan Ömür.. Adıyla nasılda tezatlık kurmuş değil mi? Evet kitabımız Sait ve Ömür ikilisinin evliliği, sevgisi günlük sıradan hayatı ile akıp gidiyor. Aralarına yeni bir aile üyesi katılana dek. Çocukları epey huysuz, hiç susmayan hayatı çok zorlaştıran bir bebeklik süreci geçiriyor.
Bu süreçte çocuklarının biraz fantastik, biraz ilahi, birazda mistik olarak annesine şifa olarak geldiği durumlara tanık oluyoruz. Böylece ailemizin oğullarına bakış açıları tamamen değişiyor. Onu özel bir çocuk olduğunu düşünüyorlar.
Kitabın başında tam olarak örnek bir baba olmasada Sait iyi bir baba...
Saitin kendi ailesiyle uzaktan kopuk ilişki. Çekirdek ailesiyle olan hayatı güzel gitgeller çerçevesinde veriliyor. Sonradan aileye birde kız çocuğu katılıyor. Sait kendini tamamlanmış hissediyor. Hani şu " Her adamın bir kızı olmalı." kafası varya. Sait bunu baya yaşıyor yani.
Hayatın içinden parçalar , günlük akıştan sekanslar izler gibi okudum kitabı. Dil gayet temiz sade güzel ve akıcıydı. Okurken hiç sıkılmadım. Kitabın bazı yerlerinde yaşanan kayıplar çok üstünde durmadan veriliyor. Ölümü basite almak böyle olsa gerek...
Yazarın herşeyi normale indiren bakışını oldukça sevdim.
Ve tabiki kitabın sonunda, başında o kadar ulvi ,ilahi yönleri olduğuna inanılan çocuğun nerden nereye geldiğini görünce şaşırmadım değil...
Bir aile, bir baba & oğul ilişkisi hemde hayatın tam orta yerinden.
Yeni bir şey arıyorsanız şans verin. Belki hikaye tanıdık gelecektir ama anlatım ve Sait hoşunuza gider...
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.