Gönderi

Nihayetinde tevekkülün mihmandarıydı
Memlekete o kadar çok kar yağdı ki yeryüzüne şiir yazılmış gibiydi. Hiç bir kiri,görünmüyordu. Abimde camın önüne buğday dökmüş, kuşlar için, iyi düşünmüşsün dedim, bu karda nasıl besleneceklerdi ki … Ama hangi kuş gelir ki dedim, normalde penceremin önüne pek kuş gelmez birde baktım odamın penceresinde bir misafir kurulmuş ne bizden haberli ne sözümden haberli Bir kez daha anladım ki kuşun rızkı tevekkül ipine bağlıymış. Dediğimde yanılıp ol/ana teslim olmanın durumunu yaşadım. Hayatta bir çok şey içinde bu durum farksız değil. Verdiği kadar olur. Bize düşen yürümek,aceleye ne hacet. Nasipse olur zaten. Hangi hal nasibine engel olmuş ki Sen nasibinden endişe eder olmuşsun, Hangi nasip, vaktinde gelmemiş olsun ki Sen vaktin vaveylasında kendini tüketmişsin. Unutma ki nasip zamanın esaretindeydi… Her an,insana beni oku der, Bana mana gözüyle b/ak dersini al der. Dersini vaktinde dinleyen Maksada ulaşır mesud olur.
Duygu ve Düşünce
·
36 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.