Ah Vasya, yufka yürekli
Aslında ortada çözülemeyecek bir felaket yoktu. Belki konuşulsa hallolacak, belki bir iki gün içinde unutulacak bir meseleydi.
Belki de esas mesele Vasya'nın ruhuydu. O kadar ince, o kadar alışkın değilmiş ki güzel şeylere... Mutluluk bile ağır geldi ona. Sanki o mutluluğun bir bedeli olması gerekiyor ve Vasya'nın da bunu ödemesi gerekiyormuş gibi.
Vasya' ya çok üzüldüm... ama en derin yerde Arkadi'nin çaresizliği kaldı bende. Birini sevmek, yanında olmak , çırpınmak... ve yine de onu kendi düşünce bataklığından kurtaramamak. Ve o zaman anlarsın ki bazen de en büyük acı, sevdiğimiz birini kaybederken elimizden hiçbir şeyin gelmemesidir.
·
110 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Salime
Gönderi Sahibi
Belki de hepimizin içinde bir Vasya ve bir Arkadi var; mutluluğu hak ettiğine ikna olmaya çalışan bir yanımız ve sevdiklerinin yükünü taşımaya, hafifletmeye çalışan o diğer yanımız.