İnsanın değeri ve yüceliğine olan inancımızı yitirmemizin bir başka sonucu da insan hayatının trajik önemine dair algımızı yitirmemizdir. Ne de olsa trajedi hissi en basit anlatımla kişinin birey olarak insanların önemine olan inancının diğer yüzüdür. Trajedi insanoğluna karşı muazzam bir saygı ve onun haklarıyla kaderine adanmışlığı işaret eder; yoksa ayakta kalanın Orestes mi Lear mı ya da siz yahut ben mi olduğunun bir önemi yoktur.