Ophelia Valley #1 Saklambaç N. G. Kabal
Bu kitaba başlarken dürüst olayım mı? Beklentimi çok yüksek tutmamaya çalıştım. Çünkü tür olarak daha genç yetişkin – kasaba gerilimi havası alıyordum ve açıkçası ilk sayfalarda tam da düşündüğüm gibi ilerledi. Amigo kızlar, partiler, popüler grup, içki, yüzeysel diyaloglar… Hatta bir ara “Eyvah, bu tam Wattpad enerjisi” dediğim yerler oldu. İlk yüz sayfa benim için biraz sabır testiydi diyebilirim. O noktada puanım 7 civarındaydı.
Ama sonra yavaş yavaş bir kırılma yaşadım.
Hikâye derinleşmeye başladıkça, özellikle Ansel’in iç dünyasına indikçe kitap bambaşka bir yere evrildi. Çünkü Ansel öyle klasik “gizemli kız” karakterlerinden değil. Gerçekten problemli. Gerçekten kırık. Gerçekten sağlıksız bir zihne sahip. Ve yazar bunu romantize etmeden, cilalamadan vermiş. Onun yalnızlık hissi, kimseye güvenememesi, sürekli tetikte olması, kendine zarar veren düşünce yapısı… Bunları okudukça karakter bana daha gerçek gelmeye başladı.
Sanırım kitabı asıl sevmeye başladığım yer tam olarak burasıydı. Eğer sadece cinayet ve gençlik dramı okusaydım büyük ihtimalle bu kadar etkilenmezdim. Ama işin içine psikolojik gerilim girince, o karanlık zihin yapısını okumaya başlayınca “Tamam, şimdi oldu” dedim.
Cinayet kısmına gelirsek… Bu kitap bence klasik bir polisiye değil. Eğer detaylı soruşturma, adım adım ipucu çözümü, teknik analizler bekliyorsanız aradığınızı tam bulamayabilirsiniz. Cinayetler var ama daha çok arka planda bir tehdit gibi duruyor. Ön planda olan şey sırlar. Herkesin bir şey saklaması. Kimsenin göründüğü gibi olmaması. Ve en önemlisi, insanın kendi karanlığından kaçamaması.
Dedektif Wallace ile Ansel arasındaki gerilim hoşuma gitti ama bunu büyük bir romantizm olarak görmedim. Daha çok zihinsel bir çekişme vardı aralarında. +18 uyarısının sebebinin de smut değil, tamamen psikolojik ağırlık olduğunu düşünüyorum. Bazı sahneler gerçekten rahatsız edici olabiliyor. O yüzden tetikleyici unsurlara dikkat etmek lazım.
Kitabın sonuna gelirsek… Gerçekten böyle bir son beklemiyordum. Tahmin yürüttüm, şüphelendim, kafamda ihtimaller kurdum ama final beni yine de ters köşe yaptı. Tam anlamıyla “tatmin oldum” diyemem belki ama kesinlikle şaşırdım ve düşündüm. Ve bir kitap beni düşündürüyorsa, benim için artıdır.
Eksikleri var mı? Var. İlk bölümdeki klişe hava, bazı yüzeysel ilişkiler, yer yer tekrara düşen gençlik dramı… Bunlar beni zorladı. Ama ikinci yarıdaki psikolojik derinlik, atmosfer ve o karanlık his bu eksileri büyük ölçüde toparladı.
Genel olarak şunu söyleyebilirim:
Bu kitap herkesin seveceği bir gerilim değil. Polisiye beklentisiyle okuyan hayal kırıklığı yaşayabilir. Ama psikolojik olarak sorunlu karakterleri okumayı seviyorsanız, karanlık zihin analizlerinden hoşlanıyorsanız ve kasaba atmosferli gerilimleri seviyorsanız bence bir şans verilebilir.
Ben okurken özellikle ikinci yarıda gerçekten kaptırdım kendimi. Ansel’in zihninin içinde dolaşmak rahatsız ediciydi ama bir o kadar da merak uyandırıcıydı.
Serinin devamını okur muyum? Büyük ihtimalle evet. Çünkü Ophelia Valley’in sırlarının tam anlamıyla bittiğine inanmıyorum. Ve ben yarım kalan sırları sevmem.
·
123 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.