Ebeveyn Benim: Kalıplara Sığmayan Çocuklar İçin Bir Yol Haritası
Bazı kitaplar vardır, okurken "İyi de biz robot değiliz ki!" dersiniz. Dr. Ziya Selçuk ve Dr. Enver Demirel Yılmaz’ın bu kitabına da ilk başta öyle yaklaştım. İnsanları 1'den 9'a kadar numaralandırıp kutulara koymak başta biraz mekanik geliyor. Hatta çevreme baktığımda "Bu kişi hem çok titiz hem çok dağınık, hangi numaraya giriyor?" dediğim çok oldu. Ama kitabın derinliklerine inince mevzunun o kadar basit olmadığını anladım.
Neden "Hepsinden Biraz Var" Gibi Hissediyoruz?
Kitabın en sevdiğim yanı, bizi bir rakama hapsetmemesi. Aslında hepimiz o 9 tipin arasında bir yerlerde dans ediyoruz.
Kanat Mizaçlar: Saf bir tip yok; yanımızdaki tiplerden de huy kapıyoruz.
Sentetik Özellikler: Stresliyken veya huzurluyken bambaşka birine dönüşebiliyoruz. İşte o "hiçbir yere oturtamadığımız" anlar, aslında o kişinin o anki ruh halinin bir yansımasıymış.
Kitap Bize Ne Sunuyor?
İçinde ebeveynliğinizi ve çocuğunuzu analiz edebileceğiniz küçük testler var. Ama bu testler size "kötü ebeveynsin" demiyor. Sadece çocuğunun mizacıyla senin mizacın nerede çarpışıyor, nerede barışıyor onu gösteriyor.
Özellikle görseldeki o "Dört Boyutlu Tablo" sistemi çok ufuk açıcı. Bir çocuğun neden bazen çok uyumlu (doğal özelliği), bazen de bir o kadar inatçı (riskli özelliği) olduğunu bu tablolarla okuyabiliyorsunuz. Mesela DTM 9 bir çocuğunuz varsa, onun sessizliğinin altında bir "fırtına" mı var yoksa gerçekten huzurlu mu, bunu ayırt etmeye başlıyorsunuz.
Son Söz
Eğer çocuğunuzu veya kendinizi tanırken "Bu çocuk neden böyle?" sorusunda takılıp kalıyorsanız, bu kitap o soruyu "Benim çocuğumun mizacı şu an neye ihtiyaç duyuyor?" sorusuna dönüştürüyor. Etiketlemek için değil, gerçekten anlamak için okunması gereken bir başucu kitabı.
Özellikle o meşhur "yapılması gerekenler" listeleri, teoride kalmayıp pratiğe geçmek isteyenler için can kurtaran gibi.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.