Jennifer Hunter | Kayıp Kurban
“Herkesin istediği tek şey anlaşılmaktır.”
Selamm. Hem elimden bırakamadan okuduğum , hem de yavaş ilerlemek , sindirmek istediğim bir kitapla geldim.
Hikâyenin merkezinde FBI’da psikolojik danışman olarak çalışan Ryan var. Yıllar önce kaybolan kız kardeşi, onun hayatında kapanmamış bir yara gibi duruyor. Mesleği gereği insanların travmalarını analiz eden biri ama kendi acısını bir türlü masaya yatıramamış. Bu detay bana çok gerçek geldi çünkü insan en çok kendi yarasına kör oluyor ya, tam olarak öyle.
Sonra yıllardır çözülememiş bir seri cinayet dosyası yeniden hareketleniyor. Copeland County Katili denilen o ürkütücü isim tekrar gündeme geliyor. Derken yol kenarında bulunan bir genç kadın, Olivia, olayların tam ortasına düşüyor.
Olivia konuşmuyor. Ve bu sessizlik bütün kitabın tansiyonunu yukarıda tutuyor.Olivia’nın geçmişi yavaş yavaş açıldıkça hikâye katmanlanıyor. Özellikle terk edilmiş o çiftlik evi sahneleri… Orada resmen içim daraldı.
Orada yaşananları okurken katlanamadım, ister istemez empati kuruyorsunuz çünkü. Sanki bir filmin içindeymişim gibi hissettim okurken. Çok gerçekçiydi.
Tempo hiç düşmüyor ama yazar bağırarak değil, sabırla geriyor. Küçük detaylar, küçük şüpheler… Sonlara doğru taşlar yerine oturmaya başladığında olayın çözüme kavuşmasının huzuru yerine , yaşananların ağırlığı çöküyor üzerimize. Ve final… Gerçekten tahmin etmeye çalıştım ama yine de ters köşe oldum.
Bir yer vardı ki, böyle bir kurguda ağlanır mı? Ağladım… Bambaşka olmasını dilediğim bir olay yaşandı.
Yazarın kaleminden ilk okumamdı ama son olmayacak asla. Eğer psikolojik tarafı güçlü, karakter derinliği olan ve atmosfer olarak içine çeken bir gerilim istiyorsanız bu kitap tam size göre. Okurken hem merak edeceksiniz hem de biraz huzursuz olacaksınız. Şans vermelisiniz
“Çok fazla kötülük var. Ben her zaman ışığı bulmaya çalışırım, bu bir kıvılcım bile olsa.”
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.