Həyatda ən dözülməz olan yalnızlıqdır. Bütün doğmalarını, ailəsini itirən qoca özü ölümün yolunu gözləyirdi. Onun keçmişinə nəzər salanda görürsən ki, uzun ömrü ona heç bir fayda verməyib, əksinə ona əzab verib.
O, zamanında səhvlərini və günahlarını görməmişdi, ailəsinin, övladlarının, nəvələrinin dəyərini anlamamışdı. Hətta keçmişinə baxana qədər də dərk edə bilməmişdi. Keçmişinə nəzər salmağa məcbur edən də ölümə könüllü getmək istəyi idi.
Kitab insanı düşündürür ki, əslində itirmək yox, vaxtında görə bilməmək ən böyük acıdır. Uzun ömür hər zaman nemət deyil,əgər bu ömür yolunda hər kəsi itirib yalnız qalırsansa,bu artıq işgəncəyə çevrilir.
Mənə Ölməyi Öyrətİqor Volnitski