*Oh bee sonundaa *diyeceğim eserin incelemesini yazıyorum:)
Ah be Kafkaa .Ne zaman bitecek diye sabırla beklediğim ve sonunda biten o kitap !.
Kendi iç dünyasındaki çatışmalarını, kaygılarını , yalnızlık duygusunu ve varoluşsal sorgulamalarını nasıl da yansıtıyorsun böyle .Bu eserde aşk ,idealize edilen bir duygu olmaktan çok ; korku ,bağımlılık, suçluluk ve yetersizlik hissiyle iç içe geçmiş karmaşık bir deneyim olarak karşımıza çıkıyor .Kafka 'nın Milenaya duyduğu yoğun bağlılık ,onun kendi kırılgan yapısıyla birleştiğinde ," sevmenin aynı zamanda incinmek" anlamına geldiğini gösterir.Eğer tutkulu , dramatik ve psikolojik derinliği olan metinleri seviyorsanız ,bu kitap sizi içine çekecektir.Ancak hareketli bir kurgu yada romantik bir mutluluk beklentisiyle okunursa sizde hayal kırıklığı yaratabilir .Çünkü eserde öyle bir son yok maalesef .Kafka ' nın yazdığı bu mektuplar onun maskesiz hâlidir binevi.Okuyucular zihninin en savunmasız köşelerine tanıklık eder.Aşk ,burada huzur değil ; kaygı , bağımlılık ve iç çatışma üretir .Bu yönüyle eser ,modern bireyin sevme biçimini ve iletişim kurma zorluklarını anlamak için güçlü bir kaynaktır.Sonuç olarak ,herkese hitap eden bir kitap değildir ; fakat doğru bir okur için çok sarsıcı ve unutulmaz olabilir .Eğer bir insanın sevdiği kişiye yazarken bile kendi iç karanlığıyla nasıl mücadele ettiğini görmek istiyorsanız, bu kitabı okumak isteyebilirsiniz.Bu incelemeyi yazmak için çok bekledim ve sonunda yazabildim.Benimde yeri geldiğinde sarsıldığım ve kendi iç çözümlemelerime gittiğim bölümler oldu . Dilerim sizin de çok keyifle okuyacağınız ve kendinize bir pay çıkaracağınız bir eser olur .Keyifli okumalar sevgili okuyucular:)
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.