Çoğumuz Kur’an’ı bir sevap makinesi gibi görüyoruz; oku, üfle, geç. Yazar burada masaya yumruğunu vurup; "Hayır arkadaş, bu kitap bir hayat kılavuzu. Eğer okuduğun ayet senin giyimini, harcamalarını, arkadaş çevreni veya hayata bakışını değiştirmiyorsa, sen aslında o kitabı hiç okumamışsın" diyor. Bu yönüyle kitap çok tokat gibi.Kitapta en sevdiğim kısım, sahabenin Kur'an'a yaklaşımını anlatması. Onlar için bir ayet inmesi, sanki genelkurmaydan bir emir gelmiş gibiymiş; hemen uygulamaya geçiyorlarmış. Bizim gibi "Hele bir hatim bitsin de bakarız" kafasında değillermiş. Bu kıyaslama insanı cidden utandırıyor.Hiç dolandırmıyor. "Tevhid budur, şirk budur, Kur'an okumak budur" diye net çizgiler çiziyor. Gri alan bırakmıyor. Bu kimine "sert" gelebilir ama ne demek istediğini anlamamak imkansız.Açıkçası, yazarın dünya görüşü veya siyasi duruşu ne olursa olsun; Kur'an'ı "anlamak ve yaşamak" üzerine kurduğu bu temel mantık çok haklı bir dert. Kitabı bitirdiğinde, raftaki Kur'an'a bakışın değişiyor. Artık ona sadece bir "kutsal nesne" olarak değil, sana gönderilmiş bir mesaj olarak bakmaya başlıyorsun.
Anlamak ve Yaşamak İçin Kur’an Okumaya ÇağrıHalis Bayancuk (Ebu Hanzala) · Tevhid Basım Yayın · 202288 okunma
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.