Zifiri karanlıkta bir yıldızın ihyası gibi.
Gönül mülküne düşen ilk cemre, ilk uyanış.
Bu latif davetle bir kez daha ikrar ettim ki;
Okumak, sadece satırlarda gezinmek değil;
Kainatın her zeresinde O'nun mührünü görmekmiş.
Varlık aynasında cilvelenen esmanın sırrına,
Acziyetten doğan o sonsuz kudretin kapısına...
Bu bir arayış değil, asıl aşina olana dönüştür.
Sözün sultanı olan vahiyle yoğrulmuş,
Gözle görülmeyen ama kalple hissedilen bir huzurdur.
O’nun nuruyla bakmaya başlayan her göz,
Kendi nefsinin dar zindanlarından azat olur.
Ezel ve ebedin tek sahibine ram olan yürek,
Varlığın hakiki lezzetini ve asıl hürriyeti bulur.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.