Algernon’a Çiçekler malum çok bilinen bir kitap, herkeste de gördüğüm için hem merak edip hem elimin gitmediği bir kitaptı. Sonunda okumaya mecbur kaldım da okudum.
Charlie düşük zekâ seviyesine sahip bir yetişkin. Ama öğrenmeye çok hevesli, durumunun da farkında aslında. Önce kobay fare Algernon’a yapılan ve işe yarar görünen bir ameliyat Charlie’ye de uygulanır ve zekâ seviyesi yükseltilir.
Charlie’nin gelişimini kendi yazdığı ilerleme raporlarından takip ediyoruz. Zekâ seviyesinin düşük olduğu yerlerde yazısı da düzgün değil (özellikle başlarda yazım hataları nedeniyle acı çektim). Ama geliştikçe bu kendini ifadesine ve yazım kurallarına da yansıyor. Böyle bir anlatım tarzı beni etkiledi. Bozulan/düzelen kelimeler bize çok şey anlatıyor.
Tabii asıl etkileyen Charlie’nin zekâsı geliştikçe çevresinde olan biteni de algılamaya başlaması oldu. Geçmişte yaşadıklarını da hatırlamaya başlayarak her şeyi anlamlandırmaya başladı. Çocukluğu, aile ilişkileri, arkadaşlıkları… Annesiyle ilişkisi, yaşı kaç olursa olsun bir insanın kendini annesine kabul ettirmeye çalışması, onu mutlu etmeye çalışması beni bu kitapta da etkiledi. Onu daha çok anlayan ama genel olarak kayıtsız, ilgisiz babasıyla ilişkisi de pek farklı değildi: “Benim onun oğlu olduğumu bilirse, işte o zaman ben de tam anlamıyla birisi, bir birey olacaktım.” Bir noktada, azıcık da olsa kız kardeşinin gözünden de olaylara baktık ve oradan nasıl da bambaşka gözüküyordu her şey.
Nihayetinde Charlie zekâ seviyesiyle iki uç noktayı da yaşadı. Tüm yaşadıklarını da kendisi özetledi: “Sevgi ve şefkat eli değmeyen zekâ ve eğitim beş para etmez.”
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.