EMANET GELİN – ŞEHNAZ GÜLŞEN
Merhabaalar, doğu kültüründen kitaplar okumayı sever misiniz? Doğu kültürü denince aklıma sadece iki isim geliyor, Şehnaz ve Gülşen. Yazarlardan daha önce 2 seri 1 tek kitap okudum. Nereden baksanız 6 kitap okumuşum. Her seferinde kendimi sanki dizi izliyormuşum gibi hissederken buldum. Yakın zamanda Mardin’e gittiğim için kitaba daha çok kapıldım, sanki oralardaymışım gibi hissettim.
İstanbul’da Erkut, Mardin’de ise Barzan Ağa olarak bilinen Zalim Hezeroğlu, iki farklı hayatı ustalıkla sürdürürken kader onu emanet bir gelinle karşı karşıya bırakır. Düğün günü kocasını kaybeden kimsesiz Berçem Dağdelen, geleneklerin gölgesinde kayınbiraderi Barzan’la evlendirilerek bilmediği bir hayata sürüklenir. Geçmişi, sevdiği kadın ve emanet karısı arasında sıkışıp kalan Barzan’ın dünyası altüst olurken, Berçem ise kendisini acı, sırlar ve zor seçimlerle dolu bir kaderin içinde bulur.
Berçem’im gariban kekim benim. Bu kadının yaşadıklarına üzül üzül bir hal oldum. Düğün gününde bile başına gelmeyen kalmadı derken bir de sonrasında yaşadıkları içime oturdu resmen. Kadının elinden gelen bir şey yok ki töre gereği yaşamak durumunda kalıyor.
Barzan beni aşırı sinirlendirdi. Yok başta Berçem’e olan davranışlarını unutup aa ne güzel aşık oldu diyemiyorum. (Biraz kindarım evet erkeklere karşı biraz sinirliyim evet ama ne yapayım…)
Emanet Gelin, hem İstanbul hem Mardin arasında geçen duyguların yoğun hissedildiği bir kitap. Yer yer böyle sinirlerime hakim olamadım. Bazı kısımlarda duygulandım. Birden fazla duyguyu tattırdı yazarlar bana. Sonuçta bu tarz yaşamlar maalesef ki var ve yazarlar bunu süslemeden, abartıya kaçmadan olduğu gibi bize aktarıyor. Tercih etme sebeplerimden en önemlisi ise yazarların bu şekilde kurguyu kaleme alması oldu.
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.