Kitap, çocukluktan taşınan suçluluk duygusu ve insanın kendi içiyle yüzleşme cesareti üzerine kurulmuş. Hikâye, bir hastane odasında başlayan içsel bir hesaplaşmanın kapısını aralıyor. Anlatıcı, doktoruna hayatını ve içini kemiren soruları anlatmaya karar veriyor. Bu anlatım ilerledikçe yalnızlık, kayıp, çocukluk ve insanın kendini anlamaya çalışma süreci katman katman açılıyor. Aslında kitapta büyük olaylardan çok duyguların ağırlığı var.
Karakter açısından baktığımda en güçlü taraf, anlatıcının oldukça gerçek ve kırılgan hissettirilmesi. Onun iç dünyasıyla birlikte mahalleden insanlara, geçmişteki anılara ve küçük detaylara dokunuyoruz. Bu da hikâyeyi daha samimi hale getiriyor.
Yazarın kalemi oldukça sade ama duygusal yoğunluğu yüksek. Betimlemeleri çok uzun değil fakat hisleri doğrudan veriyor. Özellikle yalnızlık ve yüzleşme teması çok iyi yansıtılmış.
Zaman zaman hikâyenin temposu biraz yavaşlayabiliyor. Daha fazla olay veya farklı karakter etkileşimi görmek isteyen okuyucular için bazı bölümler durağan gelebilir.
İnsan İşi Bir Yalnızlık, hızlı okunacak bir hikâyeden çok duygular üzerine düşünmek isteyenler için yazılmış bir kitap gibi hissettirdi. Yasin Erol’un kaleminde sakin ama içten bir anlatım var. Eğer insanın iç dünyasını anlatan, biraz hüzünlü ama samimi metinleri seviyorsanız bu kitap sizi yakalayabilir.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.