Bitti….
“Söz verdim kendime ağlamak yok diye dönülmez yollardayım.”
İnsan ne kadar güçlü olursa olsun yıkıldığı,direnemediği bir yeri var. Dışarıdan bakan buna takıntı der,saplantı der…
Kitabı okurken hikayeyi Elif ya da Nilay’ın ağzından da dinlesem demedim değil.
Umut Tahir Kara…
Hayatının ilk yarısını Umut olarak,sonrasını da Tahir olarak geçirmiş bir adam. İçindeki Umut Elif’e aşık,söz konusu o okunca dünyayı unutan körpe bir delikanlı. Tahir ise Elif tarafından terkedilince küllerinden doğmuş başarılı bir şirket müdürü…
Kitabın dili çok samimi ve akıcıydı… Yazarın ilk kitabı ama edebiyat dünyasının eskilerinden… Devamı gelir umarım kaleminiz daim olsun…
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.