Hani bazı kitaplar için “ bu kitabı okumayanlar çok şanslı çünkü böyle bir kitabı okuyacaklar” veya “keşke hafızam silinse de yeniden okusam, tekrar okuyabilsem” derler ya,ben bu kitabı hafızam silinmese de tekrar okurum işte öyle bir kitap. Bu kitabın tek kötü yanı artık başka bir kitap beğenebileceğime inancımın çok çok çok az olması. Ve tekrar söylüyorum işte öyle bir kitap.
Okumaktan çok zevk aldığım hatta okumadığım izlediğim bir kitap.
Bir kitap düşünün, olay örgüsü o kadar güzel işlenmiş. Kitapta hiçbir olay, hiçbir karakter boş değil hepsi bir yere bağlanıyor. (Burada tavsiyem gördüğünüz karakterlerin kim olduğunu not alarak ilerlemeniz çünkü dediğim gibi mutlaka birileri çıkıyor ve bu kimdi demenizi engeller) Hiçbir karakterin boşuna yazılmadığı yan karakterlerin dahi bir hikayesinin bu hikayelerin bir yere bağlanması bilmiyorum çok güzel bir kitap ya bu kitap üzerine saatlerce konuşabilirim saatlerce anlatabilirim.
Edmond Dantes namı diğer Monte Cristo Kontu… o kadar çok şey yazılır bu karakter adına. Ah Edmondum :/
Tek amacı sevdiği kız ve yoksul babasını mutlu etmek onlarla birlikte mutlu olmaktı. Kim bilebilir ki bunlar gelecekti başına. Dostu sandığı insanların onu sırtından bıçaklayacağını. Aklının ucundan dahi geçirmeyeceği korkunç şeyler yaşayacağını. Öyle ki o temiz yüreği intikam ile dolacaktı.
“Ve şimdi,” dediği meçhul adam, “iyiliğe, insancıllığa, minnettarlığa elveda… Yüreği şekillendiren tüm duygulara elveda!.. İyileri ödüllendirmek için tanrının görevini üstlenmiştim… Şimdi kötülere cezalandırmam için intikam tanrısı yerini bana bıraksın!”
Monte Cristo Kontu.. öyle bir geri dönecekti ki dostu olanların yaşadığı düşmanı olanların vay haline dediğimiz dediğimiz bir şekilde..
Ve şunu eklemek istiyorum asla gözünüz korkmasın kalınlığından muhteşem bir kitap muhteşem ikinci bir keşkem keşke daha önce okusaydım.