Sevgili Şevval'in kalemi ile sonunda tanıştım. Çeyrek Vurgun serisinin ilk kitabı olan Şafak Vurgunu'nda anlaşmalı bir evliliğin içine sürüklenen Işıl ve Ecevit'in hikayesini okuyoruz. Yazar iki karakterin iç dünyasını, farklı bakış açılarını çok güzel bir şekilde yansıtmıştı. Özellikle Işıl'ın duygularını o kadar iyi bir şekilde yansıtmıştı ki yer yer onun için hüzünlendim hatta ağlamak istedim. Kesinlikle başından itibaren ailesinden gördüğü o muameleyi hiç ama hiç hak etmedi.
Ecevit'in "dağ ayısı" yapısına rağmen Işıl'a olan yaklaşımını çok sevdim. Onu bir birey olarak gören ilk kişiydi. Yer yer Işıl'ı kendinden uzaklaştırarak beni sinir etse de sebeplerini ve iç dünyasındaki fırtınaları anlayınca kendisine hak verdi. Dahası güzel bir karakter gelişimi de yaşadı bununla beraber.
İkili arasındaki çekim de muhteşemdi bence. Olması gerektiği gibi kademe kademe gelişen bir güven ilişkisiydi.
Sadece Işıl'ın onca şeye rağmen ailesine bir tavır koyamaması beni gerçekten çok sinirlendirdi. Yani artık bir yerde kendi için bir şey yapmasını bir gelişim yaşamasını istedim. Gerçi sonlara da doğru bunu elde etsem de yine de yeterli gelmedi ama o sondan sonra ümit ediyorum ki ikinci kitapta çok başka bir Işıl okuyacağım.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.