Üst üste böyle harika kitaplara denk gelmek müthiş oldu. Bundan önceki kitapta hissettiklerimin iki katını yaşıyorum. Yıkılıyorum resmen böyle güzel kitaplar bitince. Ve bitişin burukluğu…Düştüğüm çukurdan Edmund Dantes’in beni çıkarmasını bekleyecek kadar duygusal; acıyla baş edecek kadar Monte Cristo Kontu’yum. Edmund Dantes’in hiç olmamış gibi umarsızca yok olmasına dayanamayıp İllet bir hastalığa yakalanıyorum. Kitapla vedalaşamama hastalığı. Bunu İnce Mehmed’de de Martin Eden’de de yaşamıştım. İnsan zamanla iyileşiyor. Tıpkı Kont’un dediği gibi: beklemek ve umut etmek…